logonaam

De gebroken kap of Franse kap

gebroken_kap

Om ruimte op de zolder te winnen werd begin vorige eeuw vaak gebruik gemaakt van de Franse kap. Deze kap was uitgedacht door de Franse architect Mansarde in de 17e eeuw en heet ook officieel  de Mansarde kap.

Door de ‘gebroken’ vorm ontstond meer loop en bergruimte, zeker op de wat kleinere zolders.
Er zijn ook nadelen aan deze kap verbonden. Op de breuklijn gebeurt het nog al eens dat er gemakkelijk pannen afwaaien. Dit probeerde men te voorkomen door de pannen aan te smeren met cement mortel. Later werden er draden over gespannen (Dey Langeweg 1) en of een nagel door de pan in de panlat geslagen. Bij nieuwe constructies zijn er tegenwoordig kitten en andere materialen die men toepast.
Elk jaar moest de nok en de’ knik’ van het dak aangesmeerd worden. Deze werden dan vaak ook ‘gewit’ met gebluste kalk. Draden en spijkers gingen langer mee.

Tot 1950 waren bijna de helft van de woningen in de van Wuijckhuisepolder uitgevoerd met een Franse kap. Nu zijn er nog vijf over waarvan de meeste verbouwd en verlengd of vernieuwd zijn.
Deze vind je bij de fam. Dees aan de Seydlitzweg, bij de fam. de Zwarte, van de Vijver, Boone en de Putter aan de Langeweg.
Daarvoor waren er ook nog bij de fam. van der Gouwe aan de Zevenaardijk nu Oude Bontepolderstraat, de fam. Vermue aan de Seydlitzweg, de fam. Groeneveld aan de Langeweg,  de fam. Jansen,  Koesveld,  Guiljam loonbedrijf en Knijff aan de van Wuijckhuiseweg. In totaal twaalf van de toen vijf en twintig woningen.

 



naar boven